... no hay nada peor a que estés confesando a tus amigos que “xx te mola un poco (que seguramente es más que un poco)” y que el comentario general sea “ay, si no te pega nada, no es tu tipo…” y que acabes pensando “sí, puede que tengan toda la razón, pero la realidad es que le estaría dando abrazos hasta que se ahogase”.
Y esa es la realidad, lector. A veces te estás comiendo la cabeza de una manera absolutamente irracional por alguien que quizás ni siquiera sabe de tu existencia, o que quizás sólo ve las bobadas que pones en Facebook (a veces aliado, a veces enemigo), o que no es tan idiota como tú de pillarse sólo por haberos visto algunas veces (muchas de ellas en foto!). ¿Soy yo, o esto es general? Porque puede que tenga algún tipo de desajuste emocional y no lo sepa… pues a veces pienso que esto no es muy normal!! (Me estoy riendo lector, no te lo tomes muy en serio lo del desajuste…)
Y bueno, luego en la misma conversación que mantenías con tus amigos viene, por supuesto, el mejor consejo que pueden darte: “ah, pues si tanto te mola, lánzate!”. Tú lo harías? A que no!? Pues, obviamente, yo tampoco, y más teniendo en cuenta de quién se trata, de cómo soy yo, de lo poco que pegamos y de la más que posible existencia de una tercera persona en discordia. Mis amigos no entienden cuando digo “me he flipado un poco… y ahora por darle más de la cuenta a la imaginación estoy en un charco de arenas movedizas”.
Me ha quedado un discurso un poco fatalista, pero no creo que luchar siempre por imposibles (como dicen algunas teorías) sea bueno para la salud. Que puede que no sea un imposible... lo dudo mucho, así que creo que tengo que encontrar el modo de que desaparezca de mi cabeza, y dejar de escuchar a Sade y parar de leer a Ausiàs March!!
Alt e amor, d'on gran desig s'engendra,
e esper, vinent per tots aquests graons,
me són delits, mas dóna'm passions
la por del mal, qui•m fa magrir carn tendra,
e port al cor sens fum continu foc,
e la calor no•m surt a part de fora.
Socorreu-me dins los térmens d'una hora
car mos senyals demostren viure poc!
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

0 comentarios:
Publicar un comentario